๑๕. “…รัฐก็คือประเทศชาติส่วนกลาง และมนตรีของรัฐนั้นก็เป็นผู้ใหญ่ของรัฐ เป็นผู้ที่สามารถที่ จะรับความรู้และนําความรู้นั้นมาปฏิบัติ ทั้งหมดนี้นอกจากจะมีความตั้งใจมั่นแล้ว ก็ต้องมีความตั้งใจ ตามที่ได้ปฏิญาณว่าจะซื่อสัตย์สุจริต ซื่อสัตย์สุจริตนี้มีความสําคัญ เพราะถ้าหากว่าแต่ละคนมีความตั้งใจ แล้ว แต่ไม่มีความซื่อสัตย์สุจริต ก็ไม่มีเป้าหมายที่แน่นอน จะเปะปะไปทางโน้นที ทางนี้ที ไม่มีทางที่จะ สําเร็จในงานการใดๆ…”
