๗. “…ความสามัคคีนั้นอาจหมายความถึงเห็นชอบเห็นพ้องกันโดยไมแ่ย้งกันความจริงงานทุกอย่าง หรือการอยู่เป็นสังคมย่อมต้องมีความแย้งกันความคิดต่างกัน ซึ่งไม่เสียหาย แต่อยู่ที่จิตใจของเรา ถ้าเราใช้ หลักวิชาและความปรองดองด้วยการใช้ปัญญา การแย้งต่างๆ ย่อมเป็นประโยชน์ ถ้ามีรากฐานของ ความคิดอย่างเดียวกัน รากฐานของความคิดนั้นคอืแต่ละคนจะต้องทําให้บ้านเมืองมีความสุขมีเป็นปึกแผ่น …”
